مطالب مقالات

مرگ بلا تار، مرگ یک «مولف» بزرگ سینماست؛ وداع با سینماگری که سینمایش، آخرین پناهگاه حقیقت و چشم‌انداز جهانی بود که آرام در تاریکی فرو رفت

احمد طالبی‌نژاد منتقد و نویسنده سینما درباره تعریف سینمای‌ کارگری می‌گوید: «ما ژانری به‌نام ژانر کارگری نداریم، کارگران جزئی از جامعه هستند

اولین باری که نام بهرام بیضایی جلب توجه‌ام کرد، زمانی بود که فیلم «دونده‌»‌ ساخته امیر نادری را دیدم. فیلم و ریتم‌اش مرا مبهوت خود کرده بود

بریژیت باردو، بازیگر فرانسوی که از میانه قرن بیستم و با فیلم‌هایی چون و خدا زن را آفرید تعریف تازه‌ای از نمادهای جنسی در سینما ارائه داد

ترانه علیدوستی، بازیگر مشهور و توانای سینمای ایران، بعد از سه سال دوری و سکوت، دوباره به جلوی دوربین بازگشت

چریکه‌ی تارا (۱۳۵۷) نمایانگر جسارت و شجاعت حیرت‌انگیز بهرام بیضائی در روایت داستانی غریب به شیوه‌ای کاملاً نامتعارف است

اگر بخواهیم ویژگی‌های سینمای ایران از دهه نود به بعد را برشماریم، یکی از آنها رشد انتشار کتاب‌های سینمایی و تنوع سوژه‌های آن است

راب راینر، بازیگر و کارگردان سرشناس، و همسرش میشل راینر، در خانه‌شان در لس‌آنجلس به قتل رسیدند. پسرشان، به اتهام قتل بازداشت شده

فیلم یک تصادف ساده، توانست برای دومین بار در تاریخ سینمای ایران، نخل طلای فستیوال کن را برای پناهی و البته مردم ایران به ارمغان بیاورد

مسعود کیمیایی از کارگردان‌های موج نو سینمای ایران درباره رابطه‌اش با شریعتی گفته: «من دکتر علی شریعتی را از کتاب‌ و سخنرانی‌هایش می‌شناختم