مطالب ادبیات

بعضی از داستان کوتاه‌ها هستند که خود را محدود به یک خوانش نمی‌کنند. این داستان‌ها با ایجاد نوعی ابهام هنری و نوع اطلاعات‌دهی خود در داستان‌ها…

رمان «پدرو پارامو» نوشتهٔ خوآن رولفو، تراژدی سقوط و زوال مردمانی است که در چرخه‌ی سلطه‌ی سیاسی و مذهبی گیر افتاده‌اند.

در سومین قسمت از مجموعه‌یادداشت‌های «فرزندکشی در داستان کوتاه فارسی» به‌سراغ داستان کوتاه «چمدان» نوشته‌ی بزرگ علوی رفتیم.

گویی او هم بخشی از همان کتابخانه‌ی زنده بود. از او پرسیدم:«آیا نسخه‌ی مصور «کمدی الهی» دانته را دارید؟»

مهدی گنجوی، به همراه میثم علیپور، نسخۀ جدیدی از کتاب «هزار و یکشب» را با ترجمه محمدباقر خراسانی بزنجردی، ویرایش و منتشر کرده

داستان «دندیل» نوشته‌ی «غلامحسین ساعدی» نیز دربارۀ فرزندکشی است. فرزندکشی در این داستان در دو سطح اتفاق می‌افتد

به‌نظر می‌رسد که در داستان «بزرگراه» با نوعی پدرکشی نمادین طرف هستیم و نه فرزندکشی. باید گفت که آشنازدایی نویسنده از مضمون فرزندکشی است

بیژن نجدی با دو مجموعه داستان و مجموعه‌ی اشعارش «خواهران این تابستان» جایگاهی را برای خود در ادبیات معاصر ایران رقم زده

در اینجا بخشی از داستانی با نام انتخاب سوفی نوشتهٔ ویلیام استایرن را با ترجمه افشین رضاپور در سری داستان‌های فینیکس می‌خوانیم

در واقعیت عموماً کسی که مقابل شر یا مقابل ساختار بایستد قربانی می‌شود. داستان «پاگرد سوم» داستان همین موضوع است