نویسنده: پرویز جاهد
فیلم دختر آرام ساختهی کولم بیرید، یکی از درخشانترین نمونههای سینمای معاصر است با بهرهگیری از روایت مینیمالیستی و فرمگرایی دقیق
«غریبه و مه» دومین فیلم بلند بیضایی بعد از «رگبار» و گسست او از سینمای واقع گرای شهری و حرکت به سمت سینمایی حماسی، اسطورهای و…
سرگئی پاراجانف، سینماگر برجسته سینمای ارمنستان، شاعر تصویر است، اما شعر او نه در کلام که در فرم، رنگ، حرکت و سکون تجلی مییابد
امر بومی در سینمای ایران نه فقط بهعنوان پسزمینهای برای روایت، بلکه یک شخصیت مستقل، یک زبان و پارهفرهنگ زنده و در حال نابودی بازنمایی شده
بلا تار، یکی از چهرههای یگانه و تاثیرگذار سینمای اروپای شرقی پس از جنگ سرد است که زبان خاص سینماییاش را با گذر زمان تکامل بخشیده است
فدریکو فلینی در مصاحبهای با آلبرتو موراویا که به تازگی در مجله ووگ به چاپ رسیده گفته است که سعی کرده تاریخ را از فیلم «ساتریکون» خود حذف کند
درام اجتماعی یا سینمای رئالیسم اجتماعی که در ایران با عنوان “ژانر سینمای اجتماعی” شناخته میشود، به بررسی و تحلیل ساختارهای اجتماعی میپردازد
«رها» ساخته حسام فرهمند، جزو آن دسته از فیلم هایی است که به ژانر سینمای اجتماعی معروف است. فیلمی با درونمایهای اجتماعی و تلخ و تراژیک
فرد زینهمان که دوستانش او را آقای زی صدا میکردند از بزرگترین فیلمسازان بعد از جنگ سینمای آمریکا بود که در ۱۹۹۷ در سن ۸۹ سالگی درگذشت
من هنوز اینجا هستم، فیلم بلند داستانی والتر سالس، کارگردان برزیلی پس از سالها سکوت، بازگشتی چندلایه به سرزمین مادری، تاریخ، حافظهی جمعی