نویسنده: پرویز جاهد
«یک تصادف ساده»، فیلمی است فاقد ویژگیهای متاسینمایی و خودبازتابانه فیلمهای قبلی پناهی و روی یک روایت خطی با محوریت خشم متمرکز شده
مرگ بلا تار، مرگ یک «مولف» بزرگ سینماست؛ وداع با سینماگری که سینمایش، آخرین پناهگاه حقیقت و چشمانداز جهانی بود که آرام در تاریکی فرو رفت
بهرام بیضایی، برکت و عزت تئاتر و سینمای ایران. درام نویس و مولف بزرگ که از درامنویسان بزرگ جهان کم نداشت و بر قله نمایش در ایران ایستاد
وقتی گرفتار نوشتههای ساموئل بکت میشوی، همیشه گرفتار خواهی ماند. همیشه. از آثار متأخر بکت یعنی «بد دیده شد، بد گفته شد» (۱۹۸۱)
«تمام آنچه از تو باقی مانده است» به کارگردانی و نویسندگی چرین دبیس، یکی از فیلمهای قابلتوجهی بود که در بخش «زیتون شکسته» به نمایش درآمد
فرانتس زاور کروتس، داستاننویس، نمایشنامهنویس، بازیگر و کارگردان تئاتر و سینمای آلمان در سال 1946 در مونیخ به دنیا آمد
پیتر واتکینز، سینماگر چپگرا و از غیرمتعارفترین سینماگران بریتانیایی درگذشت. او را پیشگام ژانر داکیودراما و ماکیومنتری میدانند
پابلو لارین در فیلم «کُنت» نشان میدهد که نیروی شر پایدار است و میتواند مثل یک خونآشام خود را تغذیه کند تا زنده بماند.
دو اقتباس سینمایی از این نمایشنامه است: فیلم «پستچی» (۱۳۵۱) ساخته داریوش مهرجویی و «وویتسک» (۱۹۷۹) ساخته ورنر هرتزوگ
فیلم فرمونت ساختهی بابک جلالی از آن دست فیلمهایی است که بهسادگی نمیتوان آن را صرفا در چهارچوب یک درام اجتماعی درباره مهاجرت بررسی کرد